Półwysep ciągnie się 52 km na południe od Kapsztadu i kończy klifem na Cape Point. Objazd jednym wybrzeżem w dół i drugim w górę zajmuje pełny dzień z postojami i jest najlepszą wycieczką w regionie. Jedź zgodnie z ruchem wskazówek zegara i wyruszaj wcześnie, żeby dotrzeć na Cape Point przed autokarami.
Chapman Peak Drive
Dziewięciokilometrową drogę między Hout Bay a Noordhoek wykuto w klifie w latach 1915-1922, prowadząc ją naturalną granicą między granitem a piaskowcem. Ma 114 zakrętów i opada wprost do morza. Obowiązuje opłata, a droga jest zamykana przy ulewach i po obrywach skalnych. Po drodze są zatoczki postojowe; ta tuż nad Hout Bay daje klasyczny widok wstecz na zatokę.
Cape Point i Przylądek Dobrej Nadziei
Południowy kraniec jest rezerwatem w obrębie Parku Narodowego Góry Stołowej. Stara latarnia, postawiona za wysoko, bo na 249 m, i często ginąca w chmurze, jest dostępna kolejką linowo-terenową albo pieszo w piętnaście minut; niższą latarnię zbudowano w 1919 roku, po tym jak portugalski liniowiec wszedł na skały. Osobno oznakowany punkt wskazuje Przylądek Dobrej Nadziei, najdalej na południowy zachód wysunięty punkt Afryki — faktyczny południowy kraniec kontynentu to Przylądek Igielny, 150 km na wschód. Pawiany są tu oswojone i groźne w pobliżu jedzenia: trzymaj okna zamknięte i nigdy nie noś widocznych przekąsek.
Boulders Beach
Koło Simon Town, wśród granitowych głazów, od 1982 roku gnieździ się kolonia pingwinów przylądkowych. Liczy dziś kilka tysięcy osobników, podczas gdy cały gatunek załamał się i ma status zagrożonego. Pomosty utrzymują odwiedzających w bezpiecznej odległości; największe zagęszczenie jest na sąsiedniej Foxy Beach. Wstęp jest płatny w ramach parku narodowego.
Simon Town i Kalk Bay
Simon Town jest bazą marynarki od XVIII wieku i ma zwartą wiktoriańską ulicę główną. Kalk Bay nieco dalej na północ to czynny port rybacki ze sklepami z antykami, dobrymi księgarniami i owocami morza jedzonymi przy nabrzeżu, gdzie na resztki czekają uchatki przylądkowe.
Przylądek Igielny i dwa oceany
Popularne twierdzenie, że Atlantyk spotyka się z Oceanem Indyjskim na Cape Point, nie jest prawdziwe — oficjalna granica przebiega przy Przylądku Igielnym. Prawdą jest natomiast, że obie strony półwyspu mają wyraźnie różną wodę: strona atlantycka jest zimna od upwellingu benguelskiego, strona False Bay cieplejsza od prądu Agulhas, dlatego plaże po obu stronach sprawiają wrażenie dwóch różnych krajów.
Praktyka
Zatankuj przed wyjazdem; na południu półwyspu stacji jest niewiele. Wstęp do rezerwatu Przylądka Dobrej Nadziei jest płatny osobno od sekcji Boulders. Na pętlę z postojami przewidź osiem godzin, więcej, jeśli dokładasz rejs z Hout Bay do kolonii uchatek na Duiker Island.